جلوگیری از فعالیت‌های سوداگرانه در بازار از طریق اجرای مالیات بر عایدی سرمایه

به گزارش وبسایت دانش ساختمان، قانون مالیات بر سوداگری یکی از مهم‌ترین اصلاحات ساختاری نظام مالیاتی کشور است که در تیرماه ۱۴۰۴ به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید. پس از تأیید شورای نگهبان، این قانون توسط رئیس‌جمهور به دستگاه‌های اجرایی ابلاغ شد.

بر اساس این قانون، سود حاصل از خرید و فروش دارایی‌های مختلف مانند مسکن، خودرو، طلا، ارز و رمزارزها مشمول مالیات می‌شود. هدف از این قانون جلوگیری از فعالیت‌های سوداگرانه و سفته‌بازی در بازارهای دارایی است.

حسین اسماعیلی کارشناس اقتصادی بیان کرد که این طرح مالیاتی با هدف مهار فعالیت‌های غیرمولد، کاهش نوسانات بازار و هدایت سرمایه‌ها به سمت تولید طراحی شده است. او افزود که اجرای کامل این پایه مالیاتی نیازمند فراهم شدن بسترهای اطلاعاتی است، مانند اتصال سامانه‌های ثبت معاملات، تفکیک حساب‌های بانکی تجاری و غیرتجاری و تکمیل پایگاه‌های داده مربوط به دارایی‌ها.

اسماعیلی بیان کرد که تا زمانی که زیرساخت‌های این طرح آماده نشود، دریافت عملی مالیات از معاملات مشمول، به‌صورت کامل انجام نخواهد شد. او اضافه کرد که طبق قانون، معاملات مکرر و غیرمصرفی در بازارهایی نظیر مسکن و خودرو در کانون توجه این پایه مالیاتی قرار دارد. اما دارایی‌های مصرفی خانوار از جمله یک واحد مسکونی اصلی و خودرو متعارف شخصی، مشمول مالیات بر سوداگری نمی‌شوند.

هدف اصلی این طرح، اخذ مالیات از سوداگران حرفه‌ای و کاهش فشار بر بازارهای مصرفی است و افزایش بار مالیاتی بر عموم مردم نیست. کاهش فرارهای مالیاتی و جلوگیری از سوداگری در بخش‌های مختلف از مهمترین مزیت‌های این طرح به شمار می‌رود.

منبع: باشگاه خبرنگاران جوان