راه اندازی قطار سریع السیر تهران _ اصفهان تا سال ۱۴۰۶

به گزارش دانش ساختمان به نقل از باشگاه خبرنگاران جوان، راه‌اندازی قطار سریع‌السیر تهران-قم-اصفهان، یکی از پروژه‌های کلیدی زیرساختی کشور، پس از گذشت بیش از یک دهه همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. این پروژه که قرار است تحول عظیمی در سیستم حمل‌ونقل ریلی کشور ایجاد کند، با وجود وعده‌های متعدد دولت‌های مختلف، هنوز به بهره‌برداری نرسیده و مسافران همچنان در انتظار تحقق این وعده‌ها هستند.

این خط ریلی با طول تقریبی 410 کیلومتر، شامل 5 تونل و 36 پل بزرگ است و با سرعت طراحی شده‌ی 300 کیلومتر بر ساعت، زمان سفر بین تهران و اصفهان را به تنها 2 ساعت (120 دقیقه) کاهش می‌دهد. بر اساس برآوردها، هزینه‌ی کل این طرح حدود 14 هزار میلیارد تومان برآورد شده که بخش عمده‌ی آن توسط دولت تامین و مابقی از طریق سرمایه‌گذاری بخش خصوصی (10 هزار میلیارد تومان) تامین خواهد شد.

با وجود پیش‌بینی‌ها مبنی بر بهره‌برداری از این پروژه در سال 1406 و جابجایی سالانه 7 میلیون مسافر (با افزایش پیش‌بینی شده به 17 میلیون مسافر در افق 20 ساله)، چالش‌های متعددی مانع از پیشرفت این پروژه شده است. یکی از مهم‌ترین این چالش‌ها، مشکلات مالی و تامین منابع است. به گفته هوشنگ بازوند، مدیرعامل شرکت ساخت و توسعه زیربناهای حمل‌ونقل کشور، برای حل این مشکل، تیمی از مسئولین به چین اعزام شده‌اند تا با شرکت‌های سرمایه‌گذار چینی مذاکره کنند و راهکارهای تامین مالی را بررسی نمایند.

از سوی دیگر، موانع فنی نیز پیش روی این پروژه قرار دارند. حاجی دلیگانی، نماینده مجلس، به موضوع عبور بخشی از خطوط ریلی از زیر زمین در مناطق شهری، به ویژه در شهرهای دولت‌آباد و دستگرد، اشاره کرده است. این مسئله به منظور جلوگیری از تقسیم شهر به دو بخش و ایجاد اختلال در بافت شهری مطرح شده و نیازمند راه‌حل‌های فنی و مهندسی دقیق است.

پروژه‌ی قطار سریع‌السیر تهران-قم-اصفهان، فراتر از یک پروژه حمل‌ونقل، نمادی از توسعه‌ی زیرساخت‌های کشور است. این پروژه می‌تواند به عنوان کاتالیزوری برای توسعه‌ی اقتصادی و گردشگری در مناطق مختلف ایران عمل کند و نقش قابل توجهی در جذب سرمایه گذاری خارجی و ایجاد فرصت‌های شغلی ایفا نماید. از طرفی، کاهش چشمگیر زمان سفر بین دو کلان‌شهر تهران و اصفهان، تاثیر بسزایی در تسهیل تجارت و رفت و آمد خواهد داشت و می‌تواند به بهبود ارتباطات تجاری و فرهنگی بین این دو منطقه منجر شود.

با این حال، عدم شفافیت در روند اجرای پروژه و تاخیرهای مکرر، نگرانی‌هایی را در مورد آینده‌ی آن ایجاد کرده است. تجربیات گذشته نشان می‌دهد که پروژه‌های زیرساختی بزرگ اغلب با چالش‌های مالی، فنی و اجرایی مواجه می‌شوند. بنابراین، شفافیت بیشتر در مورد بودجه، مدیریت پروژه و برنامه زمانی اجرایی، ضروری به نظر می‌رسد. همچنین، همکاری بخش‌های دولتی و خصوصی و استفاده از تجارب بین‌المللی در مدیریت پروژه‌های مشابه، می‌تواند نقش مهمی در موفقیت این پروژه ایفا کند. در صورت اجرای موفقیت آمیز این پروژه، می‌توان انتظار داشت که تاثیر مثبتی بر اقتصاد و گردشگری منطقه و کل کشور داشته باشد.

منبع: باشگاه خبرنگاران جوان